فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی با صدور اطلاعیهای؛ ضمن تبریک مجدد سال نو و آرزوی سالی توأم با سلامتی و شادکامی، از همه ی هموطنان عزیز درخواست کرد، در «روز طبیعت» نسبت به حفظ محیط زیست و پاکیزگی طبیعت عنایت لازم را داشته باشند و بدون آسیب زدن و تخریب آن و آلوده کردن محیط پیرامون خود به زباله، به عنوان دوست واقعی طبیعت، از زیبائی های بهار لذت ببرند.
روستای Setenil de las Bodegas در استان Andalucía ، در داخل سنگ ها ساخته شده است.
وقتی وارد خانه هایشان می شوید صخره ها را می بینند، وقتی در شهر قدم میزنید از روی صخرها عبور می کنید.
دشت هایی چه فراخ…
کودکان احساس! جای بازی اینجاست
زندگی خالی نیست
مهربانی هست سیب هست ایمان هست
آری تا شقایق هست زندگی باید کرد
در دل من چیزی است مثل یک بیشه نور مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم می خواهد
بدوم تا ته دشت بروم تا سر کوه
دورها آوایی است که مرا می خواند
«سهراب سپهری»
تیم سه نفره متشکل از آقایان مرتضی رمضانی از شهر دماوند، نیما افسایی از چالوس و مهدی عمیدی از مشهد، به قصد صعود به قله ۸۱۶۷ متری دائولاگیری (هفتمین قله مرتفع جهان) و در قالب یک تیم بین المللی و به سرپرستی یکی از کوه نوردان ایتالیایی، ظهر سه شنبه (هشت فروردین) ایران را به مقصد نپال ترک کردند.
تلاش مهدی عمیدی و دو کوهنورد ایرانی دیگر بر روی قله دائولاگیری
گفتنی است، در کارنامه کوهنوردی آقایان مرتضی رمضانی و نیما افسایی صعود به قلل لنین و کورژن وسکایا دیده می شود. همچنین مهدی عمیدی در یکی از آخرین صعودهایش توانسته قله اورست را بدون اکسیژن صعود نماید.
قله اورست در ارتفاعات هیمالیا یکی از خطرناکترین نقاط روی زمین است. در این منطقه مرگ در ارتفاع بیش از هشت هزار متر کوهنوردان در معرض بادهایی با سرعت صد و شصت کیلومتر در ساعت، سرمازدگی، کمبود اکسیژن و آسیبهای ناشی از ارتفاع زیاد هستند که باعث آماس مغز و پوشیده شدن ششها از آب می شود.
اورست در هر بهار برای دو ماه، خانه بیش از هزار و دویست نفری است که از همه جای دنیا می آیند. اما در آنجا اجساد آنهایی که از کوه سقوط می کنند را می توان دید. این اجساد بازگوکننده داستان شوم تاریخ سیاه اورست است: در مقابل هر پانزده نفری که به قله می رسند، یکی در راه می میرد.
کوهنوردان برای زنده ماندن در صعود به قله بلندترین کوه جهان به تجهیزات، تمرینها و بخت و اقبال خود تکیه میکنند اما در نهایت این پزشکان کلینیک انجمن امداد هیمالیا هستند که در لحظات بحرانی بین مرگ و زندگی، به کمک آنها می شتابند.
در قرارگاه اصلی که در ارتفاعات هیمالیا و در قلمرو نپال، و در ارتفاع پنج هزار و سیصد و شصت متری واقع شده، گروهی از پزشکان داوطلب هر روز در تلاشند تا به کسانی کمک کنند که گرفتار تب قله شده اند و آنهایی که برای رسیدن به قله، خطرات زیادی را تحمل می کنند.
برنامه “درمانگاه اورست”، که در پنج قسمت تهیه شده، داستان مرتفعترین بیمارستان دنیاست، خط مقدم طبابت در ارتفاع بالا، جایی که پزشکان برای نجات جان آنهایی که بلندترین قله دنیا را به مبارزه خوانده اند، خود با شرایطی خیلی دشوار دست و پنجه نرم می کنند.
رهبران بالقوه، می توانند با کسب دانش، مهارت و تجربه ی کافی، ظرفیت هدایت تیم را در عمل بدست آورند. راهبر خوب کسی است که به محدودیت های خویش آگاه باشد و همواره برای چیرگی بر آنها و بهبود ظرفیتهای خود تلاش کند. راهبری را نمی توان خرید یا با گواهی بدست آورد، بلکه باید ضمن فرآیند پیوسته آموزش، تمرین و تجربه به آن دست یافت. عامل کلیدی در این فرآیند «تجربه» است که توانایی ارزیابی سریع و دقیق موقعیت و تصمیم گیری درست را به راهبر می بخشد. به طور کلی هر راهبر بالقوه در روند آموزش و کسب تجربه ی راهبری، چهار مرحله تجربه را پشت سر می گذارد که به ترتیب عبارتند از: ناتوانی ناخودآگاه، ناتوانی خودآگاه، توانایی خودآگاه، توانایی ناخودآگاه…..
کنتون کول* کوهنورد انگلیسی قصد دارد در دهمین تلاش خود برای فتح اورست، مدال طلای آرتور وکفیلد که در المپیک ۱۹۲۴ پاریس دریافت نموده بود را با خود بر فراز بام دنیا اورست قرار دهد.
آرتور وکفیلد کوهنورد انگلیسی که در سال ۱۹۲۲ در تلاش برای فتح اورست توانسته بود تا بلندترین نقطه ای که انسان تا آن زمان موفق به دست یابی به آن شده بود یعنی ارتفاع ۸۲۳۰ متری بالا رود، به پاس زحماتش مدال طلای المپیک را دریافت نمود.
لازم به ذکر است کنتون کول دارای سابقه نه بار فتح قله اورست بوده و قصد دارد برای دهمین بار گام بر فراز بام دنیا بگذارد.
* گفتگو با کنتون کول را می توانید در شماره ۶۵ فصلنامه کوه مطالعه نمائید.
انجمن پزشکی کوهستان ایران: تکنیکهای غارنوردی آلپی، که تکنیکهای سبکبار هم نامیده می شوند، مبتنی بر صعود و فرود بر روی فقط یک رشته طناب می باشد و بدین دلیل به آن تکنیکهای تک طنابه می گویند. (Single Rope Technique ) که مخفف آن SRT است. SRT نوین ترین شیوه پیمایش غارهای عمودی است که از دهه ۷۰ تاکنون مورد استفاده قرار می گیرد.
در تکنیکهای SRT هیچ طناب پشتیبان و حمایتی وجود ندارد، بنابراین یک تک طناب تنها رشته زندگی غارنورد محسوب می گردد. هدف از نصب کارگاههای مجدد Rebelay در بین مسیر، حفظ طناب از لبه های تیز و برنده یا مسیرهای در معرض ریزش آب جهت جلوگیری از وارد آمدن آسیب به طناب است. غارنوردی که مسیر را آماده می کند با دقت تمام طناب را از عوامل مخرب دور نگه میدارد که این امر نیاز به تجربه و مهارت دارد….
