کوهستان، جایی برای غرور نیست…
خبر تلخ تأیید جان‌باختن نیرمال پورجا (Nimsdai) و ۹ همنورد دیگرش در حادثه بهمن برودپیک، جامعه کوهنوردی جهان را در بهت و اندوه فرو برد. پس از چند روز جست‌وجو، تصاویر پهپادی و عملیات امداد نشان داد که هیچ‌یک از اعضای تیم زنده نمانده‌اند و بازیابی پیکرها نیز به‌دلیل شرایط سخت منطقه با دشواری فراوان انجام می‌شود.
نیرمال پورجا فقط یک کوهنورد نبود؛ او اسطوره‌ای بود که با صعود هر ۱۴ قله هشت‌هزارمتری جهان در زمانی باورنکردنی، نام خود را برای همیشه در تاریخ کوهنوردی ثبت کرد. او الهام‌بخش هزاران نفر در سراسر دنیا بود و بارها ثابت کرده بود که مرزهای توانایی انسان را می‌توان جابه‌جا کرد.
اما کوهستان یک حقیقت را هرگز تغییر نمی‌دهد؛ کوه برای هیچ‌کس استثنا قائل نمی‌شود.
نه برای یک مبتدی، نه برای یک اسطوره.
این حادثه تلخ بیش از هر چیز یادآوری می‌کند که در کوهنوردی، تجربه، شهرت و افتخارات، جای احترام دارند؛ اما جایگزین احتیاط، فروتنی و تصمیم‌گیری درست نمی‌شوند. در ارتفاعات، غرور می‌تواند آخرین اشتباه یک انسان باشد.
اگر نیرمال پورجا با آن همه تجربه، آمادگی و ده‌ها صعود هشت‌هزارمتری، در برابر قدرت طبیعت آسیب‌پذیر بود، پس هیچ‌کدام از ما بزرگ‌تر از کوه نیستیم.
بیایید از این حادثه درس بگیریم؛
* هیچ قله‌ای ارزش از دست دادن جان را ندارد.
* بازگشت، گاهی بزرگ‌ترین موفقیت یک کوهنورد است.
* احترام به شرایط جوی، تجهیزات مناسب، کار تیمی و تصمیم به‌موقع برای عقب‌نشینی، نشانه ضعف نیست؛ نشانه بلوغ در کوهنوردی است.
یاد نیرمال پورجا و همه همنوردانی که در برودپیک جان خود را از دست دادند، گرامی باد.
دیدگاهتان را بنویسید