مورخه ۲۴ تیر ماه ۱۰ تن اعضای باشگاه قاجر طبق برنامه زمانبندی شده شش ماهه اول به قلل ناز و کهار صعود نمودند.
این برنامه بمناسبت زنده یاد سامان نعمتی بود که در تاریخ ۲۷ تیرماه ۱۳۸۷ در ارتفاعات نانگاپاربات برای همیشه جاودانه شد.
اعضای شرکت کننده در برنامه:
آقایان: شهرام نعمتی (سرپرست )،طیب صالحی ،عبداله سنگین آبادی ،محمد میرانی،محمدرضا جلالی،کورش دره وزمی،علی الیاسی ،پیام امانی،علیرضا میمنت آبادی (گزارشگر)
بانوان: مهشید الماسی (مسئول فنی )
گزارش برنامه…
یکشنبه ۲۴ تیرماه با دو دستگاه خودرو سواری از قروه به سمت روستای کلوان از توابع شهرستان کرج حرکت کردیم.
روستای کلوان در پای قلل ناز و کهار قرار دارد و راه دسترسی آن از طریق جاده قدیم کرج چالوس (کنار دیواره پل خواب) است با استفاده نام افزارهای مکان یاب نظیر بلد و نشان و …. میتوان براحتی مسیر را پیدا کرد.
تیم بدلیل ترافیک مسیر ناشی از تعطیلی چند روزه، مقداری با تاخیر در ساعت ۲۰ به روستای زیبای کلوان رسید.
روستا بدلیل کوهستانی بودن و محدودیت زمین برای ساخت بصورت طولی قرار گرفته و یک معبر اصلی روستا را به دو نصف تقسیم میکند و کوچه ها و معابر فرعی دارای شیب تند هستند و در بسیاری از آنها تردد خودرو امکان پذیر نیست.
جهت پارک خودروها مکان مناسبی نزدیک مسجد روستا وجود دارد.
برای رسیدن به این مکان پس از ورود به روستا و مقداری تردد داخل روستا با عبور از اولین پلی که روی رودخانه قرار دارد به سمت راست رفته و مسیر به سمت مسجد روستا هدایت میشود
ناگفته نماند که ادامه این مسیر ، ابتدای مسیر صعودبه سمت قله کهار است.
قبل از مسجد محل فراخی وجود دارد که در دو سمت آسفالت محل پارک خودرو و برپایی چادر وجود دارد.
همان جا چادرها زده شدند که دو نفر از کوهنوردان شهرستان ابهر زنجان که جهت صعود آمده بودن در کنار ما اتراق نموده و قرار شد فردا باهم صعود کنیم. پس از صرف شام و جمع کردن کوله حمله فردا چند نفر داخل چادر و تعدادی نیز با توجه به مساعد بودن هوا در فضای آزاد مشغول استراحت شدند.
روز دوشنبه ساعت ۲:۳۰ بامداد همنوردان همگی بلند شده بعد از جمع کردن وسایل، تیم ساعت ۳ با سرقدمی آقای طیب صالحی به راه افتاد.
تیم داخل روستا وارد معبر اصلی شده و پس از خروج از روستا در یک جاده خاکی به حرکت ادامه داد.
جاده خاکی وارد دامنه کوه میشود و بصورت مارپیچ شما را هدایت می کند.
در میانه مسیر دو درخت کهنسال بید در سمت راست وجود دارد که در این نقطه مسیر پاکوب مشخص است لذا وارد مسیر پاکوب شده و صعود ادامه یافت.
پس از مدتی به یک راه خاکی تقریبا عریض رسیده و مابقی صعود از طریق این جاده انجام گرفت.
این مسیر تا حوالی جان پناه قله ناز ادامه دارد و از کنار آن هم عبور میکند.
بالای جانپناه یک یال وجود دارد و پس از عبور از یال مسیر پاکوب منتهی به قله نمایان است.
در این نقطه قله میشه نو مشخص است ولی هنوز قله ناز مشاهده نمی شود.
از این نقطه به بعد حدود نیم ساعت مسیر بدون شیب است و به اصطلاح کفی است.
در میانه این مسیر هموار راس ساعت ۶ صبحانه صرف شد و در ادامه تردد با تراورس کردن قله میشه نو تیم ساعت ۹ به قله ۴۱۰۸ متری ناز رسید.
پس از مقداری توقف حرکت به سمت قله بعدی یعنی کهار آغاز شد.
برای رفتن قله کهار دو مسیر وجود دارد ، اولی برگردی و پس از عبور از قله میشه نو و فرود از آن و از طریق مسیر پاکوب به قله کهار میرسی و دومی وارد کاسه زیر قله ناز شوی که در آنجا آب هم وجود دارد که ما راه دوم فرود به کاسه را انتخاب کردیم که مسیر بسیار سرسبز و زیبائی بود.
داخل کاسه برکه ای از آب برف بود که ظروف خالی آب را پر کرده و به سمت قله کهار که مسیر پا کوب آن مشخص بود حرکت کردیم.
تیم ساعت ۱۱به قله ۴۰۵۰ متری کهار رسید.
حدود نیم ساعت در قله زمان صرف شد جهت عکس و رفع خستگی.
در برگشت هوا گرمتر شد ولی با وزیدن نسیم های خنک هوا مناسب میشد.
پس از حدود یک ساعت فرود به جانپناه کهار رسیدیم که در آنجا نیز آبی که توسط لوله به نزدیکی جانپناه کشیده شده بود قابل استفاده بود.
نکته قابل توجه این است که در مسیر در یک نقطه در حوالی جانپناه ناز و دقیقا کنار راه خاکی آب احتمالا فصلی وجود دارد و باید در روستا آب لازم تهیه کرد و در این فصل هر نفر حدود ۳ لیتر آب لازم دارد.
در حوالی پناهگاه ناز و دقیقا کنار راه خاکی یک چشمه وجود دارد که میتوان آب تهیه کرد ولی بهتر است در ابتدای صعود آب لازم را تهیه کرد.
تیم نهایتا ساعت ۱۴:۴۰ به روستا رسید و برنامه صعود خاتمه یافت.
در این صعود در فاصله زمانی حدود ۱۲ ساعت و پیمایش تقریبی حدود ۲۰ کیلومتر به اتمام رسید .
خداقوت به همگی من در طول مسیر به گروه برخورد کردم و بعد از سالها دیدار تازه شد خیلی خوشحال شدم از دیدن دوستان عزیز