باشگاه قاجر قروه کردستان
کوهنوردی، کوهپیمایی، غارنوردی و دره نوردی

شنبه مورخه ۲۳ خرداد ساعت ۱۴:۳۰دو تیم پرتغال و ایران در قالب یک تیم (کوهنورد پرتغالی به نام جو joao Garcia سرپرست تیم می باشد) به سمت چیلاس حرکت کردند که بنا بر گفته راهنمای تیم (آفیسر- عبدالمنان) از اسلام آباد تا چیلاس ۲ روز و

اعضا تیم نانگاپاربات بعد از حادثه ناپدید شدن سامان نعمتی در هر فرصتی سعی کرده اند در مواجه با افکار عمومی با انواع ترفند های تبلیغاتی خود را تبرئه و از زیر فشار انتقادات خارج شوند. در یکی از تازه ترین این تلاش ها در

HTML clipboard
اعضاء تیم کوهنوردی قاجر با سفیر ایران در پاکستان ملاقات کردند در این دیدار سفیر به گرمی پذیرای کوهنوردان ایرانی شده و در جریان کار این گروه قرار گرفت . این تیم همچنین با اشرف امان و نیکنام از مسئولین

HTML clipboard
تیم کوهوردی قاجر در میان بدرقه خانواده و همنوردان خود، روز جمعه پانزدهم خرداد ساعت شش ونیم عصر از طریق فرودگاه امام (ره) رهسپار پاکستان شدند. روز بعد ساعت ۵:۰۵ صبح وارد فرودگاه اسلام آباد شده وسپس با همراهی نماینده شرکت ATP به

روز جمعه مورخ ۱۵ خرداد ۱۳۸۸ گروه کوهنوردی قاجر قروه عازم پاکستان خواهد شد. این تیم جهت یافتن اثر و نشانی از سامان نعمتی کوهنورد ناپدید شده ایرانی که در جریان صعود به نانگاپاربات مفقود شده است، به همراه اولین تیم های صعود کننده خارجی

HTML clipboard
این گزارش برنامه فروردین ۸۷  می باشد که از زبان سامان نعمتی و یاداشت های روزانه ای که هر روز بعد از اتمام کار می نوشت لازم به توضیح است که در این سال به دلیل نبودن بارش در تمامی روزها

ابهامات و تناقضات حادثه نانگاپاربات تشریح شد

روز چهارشنبه مورخ ۲۳/۲/۸۸ سالن شهریاران جوان (سالن شماره ۲) در تهران ،میهمان تعدادی از مسئولین و کوهنوردان بود.افرادی که بر اساس دعوت هیئت وگروه کوهنوردی قاجر قروه گرد آمده بودند تا

در برخی از سایتها و نشریات از جمله اعتماد ملی , همشهری و….. مطالبی در رابطه با تبرئه اعضا تیم صعود کننده به نانگاپاربات از سوی دادسرای عمومی تهران منتشر شده است . که جهت روشن شدن اذهان عمومی لازم است توضیحاتی داده

گزارش گشایش طولانی ترین مسیر و در نوع خود بسیار زیبا و مطمئن در دیواره بیستون با پشتیبانی هیئت کوهنوردی توسط گروه کوهنوردی قاجر قروه کردستان
 
فروردین ۸۵
تلاش برای گشایش مسیر در دیواره بیستون برنامه ای بود که از

صدای سامان در آخرین نقطه نانگاپاربات (قله) در کنار تیم
در ماندگاری صداها در حافظه انسان جای تردید نیست .هر کدام از ما بخش مهمی از حافظه خود را با شنیدن تکمیل کرده ایم صدای همنوع،  دوست و رفیقی که هر لحظه می شنویم آنچنان