تاریخچه UIAA (اتحادیه جهانی کوهنوردی)
در آگوست۱۹۳۲  بیست موسسه کوهنوردی در شامونی فرانسه برای برگزاری یک کنگره کوهنوردی گرد هم آمدند. پس از یک هفته آنها تصمیم گرفتند فدراسیون بین المللی ای را تاسیس کنند که مسئولیت آموزش و حل مشکلات مربوط به کوهنوردی را بر عهده بگیرد، کاری که اصلا آسان به نظر نمی رسید. یکی از این مشکلات عدم وجود سیستم درجه بندی صعود بین المللی بود که این مشکل ۴۰ سال بعد با ایجاد سیستم درجه بندی UIAA حل شد. کنت چارلز اگموند دی آرسیس به عنوان اولین رئیس فدراسیون انتخاب شد و نامUIAA را برای فدراسیون جهانی بر گزید.
در سال های بعد فدراسیون نوپا به سختی کار کرد. از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ UIAA  بیش از ۲۵ گزارش مکتوب دقیق و دستورالعمل منتشر کرد. بسیاری از این عناوین هنوز هم در سازمان ما استفاده می شوند، مثل آموزش کوهنوردی برای جوانان، بهمن شناسی و حفاظت از کوهستان.
بر خلاف نابسامانی سیاسی، یازده سازمان مربوط ۹ روز پیش از شروع جنگ جهانی دوم در زرمات سوئیس گرد هم آمدند. گرچه در طول جنگ ارتباط بین اعضا بسیار کم بود اما برخی به وسیله نامه با UIAA در تماس بودند. بعد از جنگ رئیس آرسیس تلاش بسیاری برای بازسازی فدراسیون انجام داد. او اعتقاد داشت کوهنوردان وUIAA  می توانند نقش بسیار مهمی در بازسازی عاطفی دنیا داشته باشند. در ۱۹۴۷ ،UIAA  اولین مجمع عمومی اش بعد از جنگ را برگزار کرد و در سال ۱۹۵۰ تعداد کل کوهنوردان زیرمجموعه اش به بیش از نیم میلیون نفر رسید. بولتن UIAA در ۱۹۵۷ نوشته شد و ارتقای استاندارد های ایمنی و آزمون طناب ها از ۱۹۶۰ شروع شد. در واقع اولین ماشین تست طناب توسط رئیس کمیته ایمنیUIAA  اختراع شد….

یک پروژه بزرگ دیگر در دهه شصت توقف طرح پیشنهادی ایتالیایی ها برای ساخت تله کابین به نوک قله ماترهورن و طرح سوئیسی ها برای ساختن راه آهن به قله JUNGFRAU بود. هر دو این تلاش ها موفقیت آمیز بودند اما UIAA نتوانست برخی پروژه ها را متوقف کند.
در ۱۹۶۰ برچسب ایمنیUIAA  برای تجهیزات کوهنوردی طراحی شد  و در ۱۹۶۵ رسما به ثبت رسید. این برچسب نیازمند طراحی یک لوگو بود و از آنجایی که این کار باید به سرعت انجام می شد عضو کمیته ایمنی .J.JUGE از پسرش خواست تا کوهی بکشد و سپس به آن UIAA و یک دایره را اضافه کرد. حالا کوهنوردان می دانستند در موقع خرید ابزار باید به دنبال چه علامتی بگردند و برای بسیاری کوهنوردان جوان دیدن این آرم آغاز آشنایی با فدراسیون ما است.
در دهه هفتاد و اوائل دهه هشتاد، آگاهی بیشتری از آثار محیطی کوهنوردی بدست آمد که منجر به انتشار بیانیه کاتماندو در ۱۹۸۲ شد، فراخوانی در جهت مبارزه با تخریب کوهستان.کمیته ایمنی هم استانداردهایی را برای کارابین ها، کلاه ایمنی، و صندلی صعود تعریف کرد و در ۱۹۸۲ جشن طلایی در کاتماندو و شامونی برگزار شد. یک دستاورد مهم دیگر دسترسی به کوهستان ها بود. همچنین UIAA با افزودن درجه سختی ۷ به درجه های صعود موافقت کرد.
در اوایل دهه نود، مسابقات سنگنوردی با نام جام جهانی برگزار شد تا بستری باشد برای ورزش های مسابقه ای ما. توجه بیشتری به جنبه اخلاقی کوهنوردی شد و مجمع عمومی در برابر پروازهای تفریحی به کوهستان موضع گیری کرد. در ۱۹۵۵ کمیته بین المللی المپیک UIAA  را به عنوان فدراسیون مسئول همه فعالیت های کوهنوردی معرفی کرد.  UIAA همچنین یک دیکشنری چند زبانه از اصطلاحات کوهنوردی منتشر کرد تا بر قراری ارتبط را برای کوهنوردان کشورهای مختلف آسان تر کند.
در ۱۹۹۹، کمیته بین المللی اسکی کوهستان ISMC و در سال ۲۰۰۳ کمیته مسابقات یخ نوردی تاسیس شد.همچنین در این دهه درجه سختی ۸ به درجه بندی صعود UIAA اضافه شد.
در سال ۲۰۰۶ مجمع عمومی UIAA  تشخیص داد که دیگر ممکن نیست همه فعالیت های زیرمجموعه UIAA را تحت عنوان یک فدراسیون واحد به انجام رساند. به همین دلیل فدراسیون بین المللی سنگ نوردی تحت نام فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی تاسیس شد. اسکی کوهستان و یخ نوردی همچنان جزو UIAA هستند. در سال ۲۰۰۷ ، UIAA، هفتادوپنج سالگی اش را با داشتن حدود ۳ میلیون عضو در سراسر جهان، جشن گرفت.
منبع: انجمن پزشگی کوهستان ایران گردآوری: دکتر حمید مساعدیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *