صعود به قله کرکسین اسدآباد

۵ نفر از اعضای هیئت و گروه قاجر به مناسبت روز جهانی کوهستان روز جمعه ۱۷ آذر ماه طبق فراخوان هیئت کوهنوردی شهرستان کنگاور  به قله کرکسین در اسد آباد صعود نمودند.
گزارش برنامه را در ادامه مطلب بخوانید….

اعضای گروه قاجر

صعود به قله کرکسین اسدآباد
در پی فراخوان هیئت کوهنوردی شهرستان کنگاور جهت صعود به قله کرکسین اسدآباد به مناسبت هفتم دسامبر ۲۰۱۲ میلادی که از سوی سازمان ملل به عنوان روز جهانی کوهستان نامگذلری شده است، روز جمعه ۵ نفر از کوهنوردان گروه کوهنوردی قاجر در این برنامه شرکت کردند گزارش این برنامه به قلم محمد ظاهری تقدیم میشود.
صبح روز جمعه مورخه ۱۷/۰۹/۱۳۹۱ ساعت ۶ به همراه آقایان شهرام نعمتی، عبدالله سنگین آبادی، علی الیاسی و محمد نعمتی با خودرو شخصی به سمت اسدآباد حرکت کردیم و ساعت هفت یعنی نیم ساعت زودتر از موعد به اسدآباد رسیدیم. به محل قرار رفته و منتظر دوستان کنگاوری میشویم و در همین زمان صبحانه نیز داخل ماشین صرف میشود. با رسیدن دوستان به سمت روستای قاسم آباد حرکت میکنیم که بخشی از مسیر آسفالت و بخشی نیز خاکی میباشد.بعد از عبور از قاسم آباد در محل مناسبی ماشین را پارک کرده و آماده حرکت میشویم. با جمع شدن همه کوهنوردان آقای  محمد اسماعیلی دبیر هیئت سخنانی را ایراد کرده و روز کوهستان را تبریک گفته و برنامه اعلام میشود و نیز تنقلات تدارک دیده را به سرپرست تیمها داده میشود سپس با سرقدمی سرپرست برنامه به سمت پناهگاه اول که همان پناهگاه قدیمی میباشد حرکت آغاز میشود.
پس از کمی حرکت برگه ای به تیم داده میشود که شامل کروکی مسیر و اسامی عوامل اجرایی برنامه و هیئت کنگاور میباشد. به پناهگاه اول رسیده و زمانبندی اعلام میشود و قرار استراحت نیم ساعته جهت صرف صبحانه گذاشته میشود. پس از صرف صبحانه پناهگاه اول را به سمت پناهگاه دوم ترک میکنیم. مسیر در امتداد جاده ایست که به سمت پناهگاه دوم میرود.

 
تازگی طبیعت کرکسین در آن هوای مطبوع و دلپذیر و دیواره ی سر به آسمان سای و نظاره گرش با لذت هم صحبتی با آقا شهرام دو چندان شده بود و من مثل همیشه از محضر این استاد کوهنوردی و معلم زندگی درسهای فراوانی گرفتم. به پناهگاه جدید رسیده و به خاطر بادگیر بودن گردنه به داخل رفته و استراحت مکنیم.

قابل ذکر است که پناهگاه جدید بر روی یال منتهی به قله بنا نهاده شده و دارای امکانات بسیار مناسبی از جمله برق و توالت میباشد. پس از لختی استراحت به سمت قله حرکت میکنیم در حالی که بخشی از خط الراس الوند ازجمله قلل دائم برف و قزل ارسلان در پشت سر ما خودنمایی میکردند علی الخصوص قزل ارسلان با آن دیواره پرابهتش دلبری میکرد. چند متری قله فرمان توقف داده میشود و قصد بر این میشود که تمامی دوستان برسند تا همگام و همدل پا بر قله بگذاریم که با جان و دل قبول میشود و احساس خاصی را تداعی میکند.

مینشینیم و غرق طبیعت میشویم و اینجاست که در میابم که چشم برداشتن از قزل ارسلان و دائم برف بی نهایت عبث است و غرق لذت میشوم و با تمام وجود خودم را بخشی از این طبیعت میپندارم. همه کوهنوردان رسیده و همگی با هم بر روی قله قرار میگیریم و پس از گرفتن عکس یکی از دوستان صحنه ای با صدایی بسیار زیبا آهنگی از استاد شجریان میخواند:
ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من
ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند
این بار صدای این دوست عزیز بود که احساس خاصی را در من زنده میکرد و لذت طبیعت را دوچندان میکرد و باد نیز گویی قصدش این بود که از صدای این کوهنورد لذت ببرد که آنچنان آرام گرفته بود و او میخواند:
به کجاها  برد این امید ما را
نشد این عاشق سرگشته صبور
نشد این مرغک پربسته رها
به کجا میرود یاران به کجا میبرد ما را
به سمت پایین سرازیر میشویم و پس از رسیدن به پناهگاه با دوستان و عوامل برنامه خداحافظی کرده و بدون توقف پایین میرویم. هنگام پایین رفتن زانوی چپم درد میکرد و باعث شد که از پشت سر بقیه پایین بروم و بالطبع دیرتر به محل پارک ماشین برسم. پس از استراحت و خوردن نهار به سمت قروه حرکت میکنیم و ساعت ۱۶ به قروه میرسیم.

گزارشگر: محمد ظاهری

شرکت کنندگان آقا: عبدالله سنگین آبادی. محمد ظاهری، علی الیاسی. محمد نعمتی و شهرام نعمتی(سرپرست).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *