شکار عسل در صخره های هیمالیا

مراسم شکارعسل یا به عبارتی برداشت محصول عسل، سالی دوبار در دامنه‌های هیمالیا – کشور نپال برگزار می‌شود. این مراسم مهیج و دیدنی، طرف‌داران بسیاری برای خود جمع کرده است. در این مراسم افراد شرکت کننده یک مسیر کوه‌پیمایی چند ساعته را طی می‌کنند تا به مکان مناسب شکار عسل برسند.
نمی‌دانم کار این مرادن را چه باید نامید؛ جمع‌آوری، استخراج یا شکار عسل‌های جنگلی؟

شکار عسل از ارتفاعات صخره‌ای هیمالیا یک سنت قدیمی در نپال است. شکارچیان محلی عسل، مهارت‌های استثنایی و روش‌های خاص و سنتی برای این کار دارند.

شکارچیان ماهرو چابکی که با بالا رفتن و آویزان شدن از طناب‌های کنفی، نوعی عملیات آکروباتیک برای شکار عسل انجام می‌دهند. آنها با وسایل دست ساز خود مانند؛ طناب‌های کنفی و نردبان‌های بامبو از صخره‌های ۳۰۰ متری با شجاعت و حمایت دوستان خود بالا می‌روند و از کندو‌های عسل وحشی، عسل جمع‌آوری می کنند….

درباره خواص عسل هر چه گفته شود باز هم کم است.
تصاویر زیبای فوق، فعالیت‌های سخت، پر زحمت و خطرناک این بومی‌های هیمالیا را نشان می‌دهد. زمانی این بومی‌های شکارچی از این راه خوراک روزانه خود و خانواده را تامین کرده و امرار معاش می‌کردند. ولی به تازگی آنها این کار خود را به یک مراسم جهانی برای جلب توریست و کسب در‌آمد بیشتر تبدیل کرده‌اند.

بومیان منطقه نسل به نسل شاید بیش از صدها سال است که این مهارت را به کودکان خود آموزش می‌دهند. سرعت، شجاعت، مهارت، توان و چابکی بدن بومیان و نیز تکنیک‌های کهن و باستانی که هنوز در عصر تکنولوژی مورد استفاده آنها است، توریست‌ها را شگفت زده و به عبارتی گیج و مات کرده است. جالب است بدانید که منطقه در تحت حفاظت خود بومیان است.
منطقه شکارچیان عسل، صخره‌هایی هستند که به بزرگترین خانه‌های عسل یا به عبارتی کندو‌های عسل معروف هستند. صخره‌های شیب‌داری که مرکز زندگی و تجمع میلیون‌ها میلیون زنبور عسل است.

این مراسم شکارعسل یا به عبارتی برداشت محصول عسل، سالی دوبار در دامنه‌های هیمالیا – کشور نپال برگزار می‌شود. این مراسم مهیج و دیدنی، طرف‌داران بسیاری برای خود جمع کرده است. در این مراسم افراد شرکت کننده یک مسیر کوه‌پیمایی چند ساعته را طی می‌کنند تا به مکان مناسب شکار عسل برسند.

طی مسیر آنها با چشم انداز‌های زیبای طبیعت بکر جنگل‌های هیما لیا، حیات وحش، درندگان، پرندگان زیبا و شکارچیان حیوانات روبرو می‌شوند. آنها از این همه زیبای شگفت زده می‌شوند.

بعضی از این توریست‌ها علاوه بر تماشا، سعی در کسب تجربه در این زمینه هم می کنند. اکثر اوقات هم با نیش جانانه زنبورهای سرباز که از کندو محافظت می‌کنند، روبرو شده شروع به داد و فریاد می‌کنند.

با این وجود، همه آنها این تجربه را لذت بخش و مهیج خوانده‌اند. آنها معتقدند؛ برداشت و جمع‌آوری عسل عبارت مناسبی برای کار این بومیان نیست. بلکه باید برای این همه تلاش، زحمت و سختی، عبارت استخراج و شکار را برای بدست آوردن عسل، این معجزه‌گر همه دوران، بکار برد.

راستی می توانید حدس بزنید، با این همه سختی و زحمت، این عسل کیلویی چنده؟!

منبع: تابناک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *