کوههای هشت هزار متری جهان

معرفی مختصر هشت هزار متری های جهان

۱۴- Shishapangma (شیشا پانگما) که به طور کامل در داخل خاک کشور چین(در تبت مرکزی) قرار دارد و در زبان تبتی به معنای “قله ای بر فراز دشتهای پوشیده از چمن” می باشد. بلندترین قله ی کوهستان شیشا پانگما ۸۰۱۳ متر ارتفاع دارد.
 ادامه مطلب را حتما بخوانید….

 

13- Gasherbrum II (گاشربروم ۲)(همچنین با نام K4 نیز شناخته می شود) در مرز بین پاکستان و چین واقع شده است و بخشی از رشته کوههای گاشربروم می باشد. این قله در منطقه ی قراقروم در هیمالیا قرار دارد و ارتفاع آن بالغ بر ۸۰۳۵ متر است.

۱۲- Broad Peak (برود پیک)(همچنین با نام K3 نیز شناخته می شود) بخشی از همان رشته کوههای گاشربروم است و فقط ۸ کیلومتر با قله ی مشهور K2 فاصله دارد. مردم محلی به این قله را “Faichan Kangri”(فیچن کنگری) مینامند. ارتفاع این قله ۸۰۴۷ متر می باشد.

۱۱- Gasherbrum I (گاشربروم ۱) (همچنین با نام K5 نیز شناخته می شود) در منطقه ی قراقروم در هیمالیا واقع شده است و در همان رشته کوههای گاشربروم جای گرفته است. “قله ی پنهان” نامی است که کوهنوردان روی این قله گذاشته اند ومردم محلی  آن را rgasha””(گاشا) می نامند به معنای “کوهستان زیبا”. این قله دارای ارتفاع ۸۰۸۰ می باشد.

۱۰- Annapurna (آناپورنا) مجموعه ای از قلل می باشد که ارتفاع بلندترین آنها به ۸۰۹۱ متر می رسد. این قله که در مذهب هندو به “خدایگان حاصلخیزی و زراعت” منسوب است، بخشی از منطقه ی حفاظت شده با وسعت ۷۶۲۹ کیلومتر مربع در کشور نپال می باشد. با توجه به میزان تلفات کوهنوردان صعود کننده به این قله که حدود ۴۰ درصد می باشد، برخی این کوه را مرگبارترین کوهستان بر می شمارند.

۹- Nanga Parbat (نانگا پاربات) در زبان اردو به معنای “کوهستان برهنه” می باشد. همچنین به “کوهستان قاتل” نیز شهرت دارد. دلیل این نام گذاری این است که در نیمه اول قرن بیستم تعداد زیادی از کوهنوردانی که قصد داشتند این صعود سخت را انجام دهند، جان خود را از دست داده اند. ارتفاع این قله ۸۱۲۶ متر می باشد.

۸- Manaslu (ماناسلو) در منطقه ی Gorkha (گورخا) واقع در Mansiri Himal که بخشی از هیمالیا در نپال است، جای گرفته است. ماناسلو دارای خط الراسهای طولانی، یخچالها و چشم اندازهایی با شیب زیاد می باشد. بلندترین قله آن دارای ارتفاع ۸۱۶۳ متر است.

۷- Dhaulagiri (دائولاگیری) “کوهستان سفید” بخشی از رشته کوههای هیمالیا می باشد که در شمال غربی Pokhara (پُخارا) درناحیه ی شمال نپال مرکزی قرار گرفته است. ارتفاع آن به ۸۱۶۷ متر می رسد.

۶- Cho Oyu (چو اُیو) “الهه ی فیروزه” در ۲۰ کیلومتری غرب کوه اورست قرار دارد، این کوه در رشته کوههای هیمالیا و در مرز بین چین و نپال می باشد. با وجود اینکه این قله ۸۲۰۱ متر ارتفاع دارد ولی به دلیل شیب نه چندان زیاد آن، اکثر کوهنوردان آن را آسان ترین صعود هشت هزار متریها می دانند.

۵- Makalu (ماکالو)یک کوه منفرد واقع در ۲۲کیلومتری شرق کوه اورست است و شکلی شبیه به یک هرم چهار وجهی دارد. به عنوان یکی از سخت ترین کوهها برای صعود، مطرح شده و دلیل آن شیب بسیار زیاد و تیغه های تیز خط الراس آن می باشد. ارتفاع قله ۸۴۶۲ متر است.

۴- Lhotse (لوتسه) برای کوهنوردان یکی از مشهورترین کوهها است. به این دلیل که اتصال مستقیم به کوه اورست دارد و از طریق گردنه جنوبی با اورست مجاورت دارد وهمچنین اینکه جبهه وحشتناک جنوبی کوه لوتسه یکی از بزرگترین جبهه های پرشیب کوهستانهای جهان می باشد.(این جبهه، تنها با ۲.۲۵ کیلومتر فاصله ی افقی بالغ بر ۳.۲ کیلومتر افزایش ارتفاع دارد). این قله ۸۵۱۶ متر ارتفاع دارد.

۳- Kangchenjunga (کنچنجونگا) “پنج جواهر برفی” سومین قله بلند جهان است و به همراه چهار قله ی دیگر مجاور خود، شامل ۵ قله می باشد  که همگی آنها بالای ۸۴۵۰ متر هستند. این کوه کاملا از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب با رشته کوههای عظیم احاطه شده است. رشته کوههای Kangchenjunga دارای شکلی مانند یک حرف X خیلی بزرگ هستند. ارتفاع این قله به ۸۵۸۶ متر می رسد.

۲- K2(کیتو) در قسمت شمالی کشور پاکستان و در منطقه قراقروم در هیمالیا واقع شده است. به خاطر نام مستعارش یعنی “کوهستان وحشی” مشهور است. شهرت آن به این خاطر است که از هر ۴ نفری که قصد صعود به این قله را داشته اند، ۱ نفر جان باخته است. این کوه دومین کوه مرگبار جهان است. ارتفاع قله ی آن ۸۶۱۱ متر است.

۱-   Everest(اورست)به طور رسمی، با ارتفاعی بالغ بر ۸۸۴۸ متراز سطح دریا،  بلندترین قله ی جهان محسوب می گردد. صعود به قله اورست زیاد مشکل نیست، ولی این بدان معنی نیست که هر کسی می تواند آن را انجام دهد. برای صعود به اورست، علاوه بر ابزار و وسایل مورد نیاز،کمکهای تخصصی که ارزان هم نیستند، ضروری می باشد. تا به حال ۲۱۰ نفر از افرادی که قصد صعود به اورست را داشته اند، جان خود را در این راه از دست داده اند. اکثر آنها در منطقه ی موسوم به “منطقه ی مرگ” که شرایط آن به شدت بحرانی است(میزان اکسیژن برای حیات انسان کافی نیست) جان باخته اند.

منبع: k2kooh

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *