راز استخوان‌های غار کشف شده‌ «نام‌نیک» چیست؟

 جمعی از غارشناسان و غارنوردان حرفه‌ای کشور به دنبال کشف غار چاهی جدیدی در استان سمنان، اسکلت‌های حیوانی از خانواده‌ی گربه‌سانان را نیز پیدا کردند که احتمال می‌دهند بقایای ببر مازندران باشد.

 جمعی از اعضای انجمن غارنوردی و غارشناسی ایران به‌دنبال برگزاری چهارمین اردوی سراسری غارنوردی در غار «سُم» (دومین غارعمیق کشور)، دهانه‌ی چاهی به عمق ۸ متر را یافتند که پس از بررسی نقشه‌های زمین‌شناسی و شواهد ظاهری، احتمال وجود چاه‌های بیشتری را نیز دادند. آن‌ها پس از دو روز جست‌وجوی سطحی و بررسی ساختار تکتونیکی غار، با برداشتن موانع انسداد انتهای چاه ۸ متری و عبور از گذرگاهی تنگ و سخت به مدخل چاه دیگری به عمق ۲۰ متر و سپس با عبور از دالانی، به چاه سوم به عمق ۳۵ متر رسیدند که با مشاهده‌ی چهارمین چاه، وجود سیستمی مشابه سیستم غار «سُم» را امکان دادند.

این غارنوردان پس از جستجوی بیشتر با بقایای اسکلت انسان و جانوران مختلفی روبه‌رو شدند که در این میان جمجمه و اسکلت بزرگی که شباهت زیادی به گربه‌سانان دارد، توجه آن‌ها را جلب کرد. به گمان این غارنوردان مشخصات این اسکلت به ببر مازندران می‌ماند……

بهروز محمدی، سرپرست این گروه از غارنوردان، درباره‌ی این جریان به خبرنگار ایسنا توضیح داد: غار سُم پس از «پرو» در استان کرمانشاه، دومین غار چاهی عمیق کشور است که در روستای «نام‌نیک» از توابع شهرستان شاهرود در استان سمنان قرار دارد. ما به همراه گروه زمین‌شناسی در حال بررسی این غار بودیم که در همان منطقه‌ دهنه‌ غار جدیدی را کشف کردیم.

  دهنه‌ این غار چاهیب، از جهت شمالی – جنوبی، ۲ متر و در جهت شرقی – غربی، ۸ متر است که ورودی آن شیب تندی دارد، درون غار بسیار مرطوب است که این مساله به رویش خزه و گیاهان جنگلی درون غار منجر شده است.

این گروه غارنورد پس از حدود دو ساعت کند و کاو درون چاه‌های این غار، اسکلت‌ حیوان بزرگی را یافتند که با در نظر گرفتن خصوصیات آن به نظر می‌رسد این اسکلت به ببر مازندران تعلق داشته باشد، چون این منطقه جزء زیستگاه این ببر بوده است.

  ما عکس‌هایی را از این اسکلت، تهیه و به کارشناسان مسؤول در سازمان حفاظت محیط زیست ارایه کردیم که هنوز تشخیص قطعی نداده‌اند، چون نیاز دارند این اسکلت‌ را از نزدیک مشاهده و آزمایش کنند.

  این غار فوق‌العاده تنگ و تاریک است و وجود اسکلت‌های مختلفی که ما درون این غار یافتیم، این احتمال را می‌دهد که انسان‌ها و حیوانات به داخل این غار چاهی افتاده‌اند. بنابراین می‌طلبد برای دهنه‌ی این غار، اقدامات حفاظتی انجام شود.

اما محمد نصرتی – کارشناس پستانداران دفتر حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست ـ که تصاویر این اسکلت را دیده است در تشخیص آن به خبرنگار ایسنا، گفت: هنوز نمی‌توان در این باره قضاوت کرد؛ اما دفتر موزه تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی این سازمان با توجه به اشرافی که روی جمجمه‌ها دارد، می‌تواند پس از بررسی و آزمایش این اسکلت، تشخیص دهد که آیا واقعا ببر مازندران درون این چاه گرفتار شده یا نه.

او که خودش احتمال می‌هد این اسکلت‌ها متعلق به پلنگ باشد، اظهار کرد: ما حتما باید این اسکلت را آزمایش می‌کنیم، چون زاویه‌ی عکس‌های گرفته شده، خاص است. باید از نزدیک جزئیات بیشتر را مشاهده و نمونه‌ها را آزمایش کرد تا قدمت آن را نیز تشخیص دهیم.

نصرتی درباره‌ی اهمیت یافتن اسکلت‌ ببر مازندران در این منطقه، گفت: تصور ما این است که ببر مازندران حدود شصت یا هفتاد سال پیش منقرض شده و اگر آزمایش‌ها نشان دهد این اسکلت‌ها متعلق به ببر مازندران بوده و اخیرا هم مرده است،‌ فرضیه‌ی نخست باطل می‌شود و این موضوع به تحقیقات ما کمک زیادی می‌کند.

با این حال جواد نظامدوست ـ رییس هیات مدیره‌ انجمن غارنوردی و غارشناسی ایران ـ که همراه این گروه ، از کاشفان غار «نام‌نیک» بوده است، درباره‌ی امکان جابجایی این اسکلت برای تشخیص، گفت: انتقال این اسکلت‌ها به خارج غار قطعا اکوسیستم درون غار را مختل می‌کند، ضمن آن‌که بررسی بقایای این جاندار در آن محل، از نظر تشخیص موقعیت و دیگر جزییات حتما بهتر خواهد بود.

وی افزود: ما نامه‌ای را به کارگروه غارشناسی کشور می‌فرستیم تا رسیدگی‌های لازم را در این‌باره انجام دهد. باید توجه شود تشخیص دادن ماهیت این اسکلت‌ها، اهمیت زیادی می‌تواند داشته باشد.

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.