غار« هوتو» ثبت جهانی می‌شود
“ابراهیم طاهری” سرپرست دفتر نمایندگی سازمان میراث فرهنگی گفت: سال ۲۰۱۱ تا سال ۲۰۲۰ سال صنعت گردشگری و توریست در کشورهای آسیایی است و آنها برای جذب توریست آثار و ابنیه تاریخی، فرهنگی همچنین صنایع دستی و مناطق گردشگری خود را به جهان برای معرفی می‌کنند.
وی افزود: پس از تالاب و شبه جزیره بین‌المللی میانکاله که سال‌ها است در فهرست تالاب‌های جهان به ثبت رسیده است، در ابتدای سال جاری منطقه تفریحی توریستی عباس آباد بهشهر در فهرست باغ‌های ملی و جهانی به ثبت رسید.

وی ادامه داد: با توجه به قدمت ۹ هزار ساله غار«هوتو» و غار« کمربند» که نزدیک آن است، در حال جمع‌آوری پرونده برای ثبت جهانی این آثار تاریخی و فرهنگی هستیم که حتی کارشناسان داخلی و خارجی هم بازدیدی از هوتو و کمربند داشتند.

معرفی غار هوتو را در ادامه مطلب بخوانید…..

هوتو نام غاری است در نزدیکی بهشهر که قدمت تاریخی دارد و آثار باستانی مهمی درباره زندگی انسان‌های اولیه در آن پیدا شده‌است. اغار هوتو در دامنه کوه البرز و رو به دریا و در ابتدای ورودی شهر بهشهر و در فاصله پنجاه متری جفت خود، غار کمربند قرار گرفته‌است. این غار و غار کمربند، به لحاظ کشف اسکلت انسان با قدمت هفتاد هزار سال معروفیت جهانی دارد. مهمترین این کشفیات اسکلت مادر ۱۶ ساله و نوزاد وی می‌باشند.غار هوتو در حال حاضر دو مدخل در دو ارتفاع مختلف و یک سوراخ تهویه در سقف دارد.
غار کمربند غاری است آهکی که قدمت آن به دوره ژوراسیک بر میگردد.نزدیک غار رگه های سنگ چخماخ وجود دارد و ساکنان آن برای تولید ابزار خودمجبور به تهیه مواد خام از دور دست نبودند..ساکنان آن در دوره نوسنگی شکارگر غزال و در دوره فراپارینه سنگی شکارگر فک بودند.سفال،ادوات استخوانی از استخوانهای گوسفند،بز،گاو، ابزارهای سنگی مانند تیغه وسنگ چخماخ در غار به دست آمده است. سفالهای کمربند از نوع پوک و ترد هستند و دست ساز هستند و شاموت گیاهی زیاد دارند.ابزارهای سنگی مکشوفه نیز اکثرا از جنس چخماخ هستند. آزمایش کربن سالیابی های مختلفی از کربنهای غار مشخص کرده است که از سال حدود ۱۰۳۲۵ تا ۵۳۳۰ پ م بوده اند

طبق کاوش‌های واندنبرگ در غاز هوتو بهشهر سنگ ریزه‌ها و اسکلت سه انسان کشف شد که ۵۰۰۰ الی ۷۰۰۰ سال قبل (در کتاب تاریخ مازندران باستان ق. م ذکر شده)در این منطقه زندگی می‌کردند. غار هوتو در غرب بهشهر واقع وآنچه در این مکان کشف شده شامل نشانه‌هایی از دوران یخچال، عهد آهن، نوسنگی، آغاز پارینه سنگی و اشیائی از سنگ چخماق که مربوط به پارینه سنگی بوده یافت شده‌است. اما آقای ستوده در کتابش از آستارا تا استارآباد این مکان را دقیق تر شرح می‌دهد:سال ۱۹۵۱ م. گودالی عظیم کنده شد. از عمیق‌ترین نقطه این گودال به سنگ ریزه‌های عصر یخچال برخوردند. در این گودال طبقاتی از عهد آهن تا نئولیتیک و در پایین آن آثار پالئو لیتیک دیده می‌شود. برای تحقیق بیشتر گودالی در طبقات دوران یخبندان کنده شد که شامل سنگ ریزه‌های سیاه بود. در فاصله میان هر یک ماسه و لای قرار داشت. کمی پاین تر قشری از سنگ ریزه‌های قرمز مخلوط با ماسه و پایین تر از آن قشری از سنگ ریزه‌های قرمز مخلوط با ماسه و خاک رس دیده شد. در این قشر اشیای از سنگ چخماق بدست آمد که مبوط به عصر پالئولیتیک است. در قشر دیگر این طبقه بود که اسکلت سه انسان کشف شد.

این غار بالای غار کمربند قرار دارد و یکصد متر با آن فاصله دارد. آثار شکارگران گرگ و فک که همزمان میزیسته اند به دست آمده است.اسکلت فردی در غار پیدا شد که بدن آن از بین رفته بود و آرواره های بسیار محکمی داشت. دو جمجمه زن نیز در عمق ۹.۱۵ متری کشف شده است. سفالهای دو غار تقریبا شبیه هم هستند. آزمایش کربن از سالهای ۹۹۱۰پ م تا ۷۳۰ میلادی کربنهای مختلف را مشخص کرده اند

منبع:ویکی پدیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *