تناقض و ابهام در اخبار مربوط به ناپدید شدن…

تناقض و ابهام در اخبار مربوط به ناپدید شدن سامان در نانگاپاربات و نحوه امداد رسانی همه را تا حدی مات و مبهوت کرده است و اینکه این رویه آخر به کجا خواهد رسید و چه پیام تکمیلی خواهد داشت؟

البته در این زمان نمی خواهیم به این موضوعات بپردازیم زیرا سنگینی مطالب ضد و نقیض عنوان شده و مقصر تراشی ها در مقابل نبود سامان چیزی به حساب نمی آید که فکر خود را به آن مشغول کنیم، هر چند که این موضوعات در زمان مناسب جهت اصلاح جامعه کوهنوردی نیازمند  بررسی می باشد.

ادامه مطلب را در “ادامه متن” بخوانید.

<امروز مهمترین موضوع جستجوی سامان است حتی اگر جزیی ترین امید ولو نزدیک به صفر وجود داشته باشد، آیا سامان به کمپ ۴ رسیده است؟ آیا خانه برفی ساخته است؟ آیا پایین آمده … و دهها سوال دیگر وجود دارد که ذهن همه آنهایی را که خواستار یافتن سامان هستند بخود مشغول کرده است و برای شنیدن پاسخ همه سوالها از زبان خود سامان لحظه شماری می کنیم، این انتظار خوش باوری نیست همه حکایت از تأثیر بزرگی است که حادثه نانگاپاربات بر مردم گذاشته است و می توان آن را همچون نقطه عطفی در اصلاح رفتارها و گفته ها دانست.

سامان سرشار از شور و شوق زندگی است آنقدر که ما نبود او را باور نداریم، حتی اگر این انتظار سالها طول بکشد ولو نیاید باز این انتظار آنقدر سرشار از شوق زنده بودن است که در مسیر زدودن ناپاکی از چهره جامعه کوهنوردی، خود منبع انرژی ما باشد که با بهره گیری از آن قدم برداریم و امید به یافتن سامان داشته باشیم.

 

سامان نعمتی عضو گروه کوهنوردی قاجر به همراه ۶ نفر از کوهنوردان باشگاه دماوند که جهت فتح قله ۸۱۲۵ متری نانگاپاربات تلاشی ۲۴ روزه را در مرداد امسال انجام داده اند، در نزدیکی قله و ارتفاع ۷۸۰۰ متری از همراهی تیم باز می ماند و مجبور به بازگشت می شود، وی در بازگشت و به دلایل نامعلومی در فاصله قله تا کمپ ۴ (در ارتفاع ۷۴۰۰ متری) ناپدید می شود.

این اتفاقها همه را شوکه نمود، جامعه کوهنوردی و همه مردمی که این خبر را شنیده بودند در کنار خانواده و دوستان او با انتظاری امیدوارانه برای یافتن خبری از سلامتی سامان نعمتی اخبار منتشر شده را پیگیری کرده و می کنند.

عملیات جستجو برای یافتن سامان نعمتی و بیان علت این رخداد مهمترین مسائلی بود که انتظار می رفت بشکل روشن و شفاف مطرح شود، اما ابهامات و تناقض در مطالب عنوان شده توسط روابط عمومی باشگاه دماوند چه در سایت ایرانین چلنجر که برای همین صدور راه اندازی شده و چه در روزنامه اعتماد ملی بشکل آزار دهنده ای دیده می شود که در ذیل به مواردی از آنها اشاره می گردد.

 

سایت ایرانین چلنجر ۲۸ تیر خبر شماره ۲۰

حوالی ساعت ۱۰ صبح بوده که سامان نعمتی برخلاف تلاش و قدرت بدنی بالایی که تا این مرحله ی برنامه داشته دچار علائم ارتفاع زدگی و خواب آلودگی می شود، سرپرست از سامان می خواهد که برگردد پایین اما او قبول نمی کند کمی دیگر ادامه می دهند یک بار کاظم و یک بار احسان داوطلب می شوند که از صعود صرف نظر و همراه سامان برگردند پایین اما سامان باز تسلیم نمی شود تیم یک ساعت دست از حرکت بر می دارد و بنا می شود که همه با هم برگردند پایین، هوا هنوز خوب و روشن بوده و برای رسیدن به کمپ چهار کاملا مساعد… سامان بالاخره تسلیم می شود و قبول می کند برگردد کمپ چهار به شرطی که تیم به حرکت خود ادامه دهد.

وقتی اعضای تیم به سمت قله حرکت می کنند و از سامان به اندازه ی کافی فاصله می گیرند متوجه می شوند که سامان برخلاف قولش دارد آرام  آرام صعود می کند اما با مکث و ایست ها ی طولانی

سامان وقتی می بیند همه در حال بازگشت هستند به موازات بقیه شروع می کند به پایین آمدن، ظاهرا بسیار ناراحت بوده از این که به علت سرعت کم، زمانِ لازم برای صعود قله را از دست داده است و سعی می کرده با فاصله ی ۲۰ دقیقه ای از سایر افراد تیم حرکت کند و گویا قصد داشته از تیم جدا شود؛ شب را بیواک و روز بعد قله را صعود کندکه با توجه به گزارش های هواشناسی این کار بسیار خطرناک است.

 

اولین گزارش روزنامه اعتماد ملی دوم تیر ماه

یک کوهنورد ایرانی در قله نانگاپاربات ناپدید شد – لیلی خرسند

بعد از اولین صعود تیم کوهنوردی ایران به دومین قله سخت جهان؛ فردا یک هفته از گم شدن سامان نعمتی در ارتفاعات نانگاپاربات می گذرد، اما هنوز خبری از او نیست.نعمتی یکی از کوهنوردان تیم هفت نفره ایران است که اواخر خردادماه به پاکستان رفت تا به نانگاپاربات ۸۱۲۵ متری که دومین قله سخت جهان است، صعود کند. او پنجشنبه هفته پیش در حمله نهایی از کمپ چهار به قله، همراه تیم بود. اما بعد از اینکه قسمتی از مسیر را پشت سر گذاشت، کاظم فریدنیا مدیر فنی تیم از او خواست که به کمپ چهار بازگردد. حرکت نعمتی کند بود و با توجه به شرایط بد هوا، فریدنیا این درخواست را از او کرده بود تا صعود با تاخیر انجام نشود.

    تیم انتظار داشت نعمتی این خواسته را اجرا کند. همانطور که محمد نوروزی به همین دلیل در کمپ دو از تیم جدا شده بود. تیم بدون نعمتی به قله رسید و وقتی آنها با بی سیم به کمپ اصلی خبر صعود را دادند تازه متوجه شدند که نعمتی به کمپ چهار بازنگشته است. مژگان خلیلی مسوول کمیته روابط عمومی نانگاپاربات باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند به اعتماد ملی می گوید: <در کمپ اصلی با دوربین صعود را ثبت می کنند. وقتی اعضای تیم با آنها تماس می گیرند، خبر می دهند که یکی از افراد تیم ایران به تنهایی در حال صعود به قله است.> تیم در این شرایط سعی کرد خودش را به نعمتی برساند، چراکه آنها احتمال داده بودند که هوا توفانی شود. در راه بازگشت تیم به نعمتی می رسد اما او می گوید که می خواهد به تنهایی به قله برود. به نظر می رسد برای نعمتی که یکی از اعضای برتر تیم بود، بازگشت بدون صعود خیلی سخت بوده. اما این کار او با مخالفت سرپرست تیم مواجه می شود. در حالی که تیم ایران آماده بازگشت بوده، توفان آغاز می شود، توفانی به همراه باران، بهمن و سنگ اما در این شرایط سخت نعمتی از تیم جدا می شود تا به تنهایی صعود کند بدون اینکه به کسی خبر بدهد. تصویری که کمپ اصلی از او ثبت کرده، این است که او به سمت راست رفته، جایی بین شیر سنگی. با توفانی که به پا شده بود، ۱۲ ساعت طول می کشد تا تیم به کمپ چهار برسد و چادر را پیدا کند. آنها که تا قبل از این تصور می کردند نعمتی هم همراهشان است تازه متوجه غیبت او می شوند. خلیلی می گوید: <شرایط توفان خیلی سخت بوده. آنها فقط می توانستند جلوی پای خودشان را ببینند. هوا به قدری بد بود که ساعت ها طول کشید تا چادر را پیدا کنند. ۱۲ ساعت زمانی طولانی برای ماندن در ارتفاع است. آنها با خطر ادم ریه روبه رو بودند.> تیم پنج بعدازظهر در کمپ چهار می ماند و این برای تیمی که بدون اکسیژن صعود کرده بود، خطرناک ترین کار بود. آنها که امیدوار بودند، نعمتی را پیدا کنند، بعد از چند ساعتی که دنبال او می گردند، مجبور می شوند به کمپ های پایین تر بازگردند. در چند روز گذشته آنها تلاش کرده اند تا با کمک گروه های امدادرسانی بتوانند نعمتی را پیدا کنند، اما شرایط بد هوا در نانگاپاربات این اجازه را به آنها نداده است. خلیلی توضیح می دهد: <شرایط نانگاپاربات با همه قله های هیمالیا متفاوت است. تا حالادر این قله امدادرسانی نشده و هیچ هلی کوپتری به آنجا نرفته است. با این حال تیم در تلاش است که راهی برای پیدا کردن نعمتی پیدا کند.> غیر از نعمتی، سه کوهنورد ایتالیایی هم در این قله ناپدید شده اند. یکی از این سه نفر کشته شده اما دو نفر دیگر در شرایطی هستند که راه بازگشت ندارند. به گفته خلیلی آنها هم چادر دارند و هم تلفن، اما با این حال نمی شود امدادرسانی کرد: <ایتالیایی ها یک هفته است که در این قله گیر کرده اند. احتمال می رود آنها هم جایی باشند که نعمتی گم شده است. کشور ایتالیا در این مدت هر کاری که توانسته برای نجات آنها انجام داده است، اما مسیر به قدری دشوار است که نمی شود کاری کرد. می گویند آنها زنده اند اما هیچ رمقی ندارند.> نعمتی بدون هیچ امکاناتی است و احتمال اینکه او زنده باشد خیلی کم است.

 

جلسه برگزار شده در محل باشگاه دماوند در خصوص بازگشت تیم

در جلسه ای که به منظور تبادل نظر و همفکری در خصوص ادامه ی فعالیت ها ی امداد و نجات و بازگشت اعضای تیم نانگاپاربات با دعوت قبلی در محل باشگاه کوه نوردی و اسکی دماوند تشکیل شد،پس ازبحث و تبادل نظر نتایج زیر حاصل و به تایید حاضرین رسید:

۱. بازگشت تیم حاضر در بیس کمپ با توجه به رضایت آقای همایون نعمتی

۲. استقبال از تیم صعود کننده به نانگاپاربات با هماهنگی‌خانواده ی نعمتی و توجه ویژه به آقای سامان نعمتی به عنوان بازگشاینده ی نانگاپاربات

۳. تصحیح خبر و عذرخواهی درباره ی اخبار منتشره در مطبوعات خصوصا روزنامه ی اعتماد ملی
۴.
بحث و مشاوره برای اعزام تیم جستجوی‌کوه نوردی با شرکت   A.T.P   باشگاه دماوند و خانواده ی آقای نعمتی.

جوابیه روابط عمومی باشگاه کوهنوردی دماوند در روزنامه اعتماد ملی

اعتماد ملی:‌ بعد از انتشار گزارش <یک کوهنورد ایرانی در قله نانگاپاربات ناپدید شد> در تاریخ ۲ مرداد، باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند با ارسال جوابیه‌ای مدعی شد بخشی از مطالب مندرج در این گزارش کذب بوده است. سامان نعمتی که قرار بود به همراه تیم کوهنوردی باشگاه دماوند به قله نانگاپاربات صعود کند، پنجشنبه دو هفته پیش ناپدید شد. اعتماد ملی در گزارش خود توضیحات مژگان خلیلی، مسوول روابط عمومی این باشگاه برای ارسال اخبار تیم نانگاپاربات را منعکس کرده بود. خلیلی و باشگاه دماوند، معترض هستند که این توضیحات برای چاپ در روزنامه ارائه نشده بود. باشگاه دماوند گزارش کاملی از صعود تیم به نانگاپاربات را به عنوان جوابیه به اعتماد ملی ارسال کرده است. بخشی از این جوابیه که به اعتراضات باشگاه دماوند به گزارش مذکور مربوط می‌شود در زیر می‌آید: حوالی ساعت ۱۰ صبح بوده که سامان نعمتی برخلا‌ف تلا‌ش و قدرت بدنی بالا‌یی که تا این مرحله برنامه داشته دچار علا‌ئم ارتفاع‌زدگی می‌شود. سرپرست از سامان می‌خواهد که برگردد پایین اما او قبول نمی‌کند. کمی دیگر ادامه می‌دهند. یک بار کاظم فریدیان و یک بار احسان پرتوی‌نیا داوطلب می‌شوند که از صعود صرف‌نظر و همراه سامان برگردند پایین اما سامان باز تسلیم نمی‌شود. تیم یک ساعت دست از حرکت برمی‌دارد و بنا می‌شود که همه با هم برگردند پایین. هوا هنوز خوب و روشن بوده و برای رسیدن به کمپ چهار کاملا‌ مساعدسامان بالا‌خره تسلیم می‌شود و قبول می‌کند برگردد کمپ چهار به شرطی که تیم به حرکت خود ادامه دهد. وقتی اعضای تیم به سمت قله حرکت می‌کنند و از سامان به اندازه کافی فاصله می‌گیرند متوجه می‌شوند که سامان دارد آرام‌آرام صعود می‌کند. اما با مکث و ایست‌های طولا‌نی… کاظم فریدیان و سهند عقدایی ساعت ۱۶ عصر؛ حسین ابوالحسنی و احسان پرتوی‌نیا و لیلا‌ اسفندیاری بین ۳۰/۱۶ دقیقه الی ۱۷ روی قله می‌ایستند… از این ساعت به بعد باد و بارش که از دو، سه ساعت قبل شروع شده بود شدت می‌گیرد. سامان وقتی می‌بیند همه در حال بازگشت هستند به موازات بقیه شروع می‌کند به پایین آمدن، ظاهرا بسیار ناراحت بوده از اینکه زمان لا‌زم برای صعود قله را از دست داده است و سعی می‌کرده با فاصله ۲۰ دقیقه‌ای از سایر افراد تیم حرکت کند و افراد تیم ۵۰ متر با او فاصله داشته‌اند و تا حرکت خود را تند می‌کرده‌اند او هم تندتر می‌رفته است. آفیسر شرکت در گزارش خود ثبت کرده است که سامان موقع پایین آمدن راهش را کج کرده و به سمت مسیر صخره‌ای رفته است و افراد تیم او را ندیده‌اند، گویا قصد داشته شب را گذرانده و فردا به قله صعود کند و… تیم ساعت ۵ صبح به چادر می‌رسد اما سامان نمی‌آید. ‌

 

 

موارد بالا بخشی از مطالب مطرح شده در سایت ایرانین چلنجر و روزنامه اعتماد ملی است که کاملاً واضح است که توسط تنها خبری این صعود یعنی باشگاه دماوند ارائه شده است و بدون آنکه بخواهیم وارد جزئیات شویم به چند نکته اشاره می شود:

 

1 – در شرایطی که باید تمامی تلاشها چه از نظر فکری و چه از نظر عملی متمرکز بر یافتن سامان و ارائه اخباری درست از او باشد با پرداختن به این موضوعات مشخص می گردد که مهمتر از جستجوی سامان تلاش برای مقصر تراشی و خود را تبرئه کردن است.

۲ – وجود تناقضات در مطالب ارائه شده آنهم با استفاده از واژه های غیر دقیق و مبهم نه تنها خبر رسانی محسوب نمی گردد بلکه تلاشی آشکار برای القاء ذهنیت ها و برداشت های هدفمند منبع خبری می باشد.

۳ – مسئولیت پذیری چه از بعد اخلاقی و چه از بعد کاری یکی از مهمترین مواردی است که در تمام گزارشات نادیده گرفته شده است و به صورت یک طرفه همه تبرئه شده و تنها سامان مقصر جلوه داده می شود.

۴ – با وجود تصمیم گیری در جلسه برگزار شده در باشگاه دماوند مبنی بر تصحیح خبر و عذرخواهی درباره اخبار منتشر شده در مطبوعات خصوصاً در روزنامه اعتماد ملی در جوابیه چاپ شده باشگاه در روزنامه اعتماد ملی مورخ ۵/۵/۸۷ نه تنها خبری از عذر خواهی نیست بلکه مشخص می شود که همان مطالب چاپ شده قبلی را نیز روابط عمومی باشگاه ارسال نموده، اما باشگاه می گوید که برای چاپ نبوده، حال معلوم نیست به چه منظور به روزنامه ارسال گردیده است!

 

با سپری شدن زمان خیلی از ابهامات روشن خواهد شد اما در حال حاضر نکته حائز اهمیت این است که هر روایتی که در مورد علت مفقود شدن سامان صحت داشته باشد چیزی از بزرگی و همت والای این کوهنورد بر جسته کم نمی کند.

در عین حال با فرض صحت تمامی مطالب ارائه شده همچنان نقش دیگران در خلق این حادثه انکار ناپذیر بوده و کسی نمی تواند برای گریز از مسئولیت های نوشته و نانوشته خود دست به دامن کلمات شده و به بازی با جملات بپردازد که با این کار تنها خود را به بازی گرفته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *